An Ostair

Mo Laethanta Saoire i gContae an Chláir

Chuala mé an chlog ag bualadh. Bhí buíochas an domhain ar gach duine. Nuair a shroich mé mo theach chuir mé éadaí i mo mhála agus ansin chuaigh mé féin agus mo chlann síos chuig Clár.
Nuair a shroich muid an t-óstán léim mé as an gcarr agus thógamar amach ár mhálaí agus thosaigh muid ag siúl suas go dtí an t-óstán.

Lá brea a bhí ann. Bhí mé ar bís mar lá nua a bhí ann. Chuir mé mo éadaí orm agus chuaigh muid go dtí Na Crannógs. Chuaigh muid isteach sa chaisláin agus suas na staighre. D'fhan mo mhamaí síos mar bhí eagla uirthí. Nuair a bhí muid ag dul suas chuala muid éan agus ansin d'fhéach mo dhaidí suas agus bhí nead ann le éin bheaga. Bhí sé go hálann.

Nuair a shroich muid an barr chuaigh muid isteach chuig gach seomra. D'fhéach muid as an bhfuinneog agus chonaic muid mo mhamaí. Chuaigh muid síos ansin agus d'fhéach muid ar na crannogs. Bhí said an-bheag ach bhain mé taitneamh astu. Chuaigh muid arais go dtí an t-óstlann agus fuair mé réidh don dinnéar. Bhí an dinnéar go hálainn. Dúirt mo chlann sin freisin.

An chéad lá eile chuaigh muid go dtí An Cliffs of Moher. Chuaigh muid ar bhád ach thosaigh sé ag cur báistí ach chuaigh muid suas go dtí an taobh de na haillte. Bhí A LÁN éan an sin agus bhí an boladh UAFÁSACH!!!!!! Ach bhí sé an-mhaith.
Ar an lá deireannach chuir mé mo mhála isteach sa charr agus chuaigh muid abhaile.
Bhí mo leathanta saoire an-mhaith leis an aimsir, bia, Cliffs of Moher, Na Crannógs agus leis mo chlann.

Le Clíodhna Bairéad