
Scríobh Leabhar, 2011
Ag Sciáil thar lear: clic anseo chun dhá aiste a léamh ó Mhairéad agus ó Chiara
Clic anseo chun scéal "Mise i bhFeighil an Tí", le Ciara Ní Mhurchú, a léamh
Clic anseo
chun An Pota Óir le grúpaí ó Rang 5 agus
Rang 1 a léamh
|
03.05.11 Bhí lá deas ag an dá Rang 6 sa Helix i mBaile Átha Cliath. Bronnadh duaiseanna ar Sophie agus Ciara don chomórtas aistí Dear Grace. |
Don't Judge a Book by its Cover: Clic anseo chun scéal le ceacht maith a léamh
Caillte sa Chathair Mhór: Clic anseo chun dhá aiste a léamh
Where I'd Love to Live: Click here to read two essays
Scéalta déanta ag Rang 6 le Comiclife, Nollaig 2010
Clic ar thumbnail chun scéal a léamh
An File Dall: Léigh na dánta iontacha seo a rinne Rang 6, 2010
Scríobh Leabhar!
Clic thuas chun scéalta deasa le pictiúirí áille a fheiceáil
Rinne Ranganna 2 agus 6 leabhair sa bhliain 2010 don scéim Scríobh Leabhar
My stomach
lurched as I fell down, down, down...
go on with the story: click here
to read them
|
It is the year 2100, and global warming has being stabilised, but it is still uncomfortably high temperature. The earth is almost constantly being bombarded by bad weather, from typhoons to acid rain. Much of the forest on the planet is destroyed, only small pockets remain, but no move is made to replenish them. As for the animal life, it is depleted dramatically, mostly confined to zoos, small remote areas and in factories (though these genetically engineered meat bags can hardly be called animals any more)... Léigh ar aghaidh! |
Mise i bhFeighil an Tí! Clic anseo chun trí aiste a léamh
Ever get a dog from Pet Rescue?: Read this tail from Éabha
Treasure Map story by Laura which has no pirates
"If
I were Ruler of the Country":
Clic anseo chun dlithe a chuirfeadh
Robin i gcrích a léamh
Toraíocht
Taisce: clic anseo chun léarscáileanna
agus scéalta a léamh
Click here to see treasure maps and pirate tales related
by Rang 3 agus 4
Babysitting le Heather Ní Ghlanncaidh, Rang 4 2008
I arrived
home from school and my mum told me Mrs Cuckoo
from the next estate wanted me to baby sit her baby that night...
clic anseo
chun an scéal ar fad a léamh. It was written for Halloween.
Shopping: a look at the psychology behind the activity: Click here for Robin's account
Cé hé Antaine Raifteirí?: Clic anseo agus léigh cuntas a scríobh Ciara Nic Lochlainn
An maith
leat scéalta a scríobh?
Does essay-writing get you down?
Click here to meet a reluctant
writer
|
THE HOLIDAY DISASTER by Ciara Loftus, aged 9, from Castlebar, Co Mayo After all that happened on our holiday I was very glad to see Dublin Airport once again. Our holidays began normally enough but then, well stuff happened. Let me explain. Last September my family and
I travelled to Disneyland Resort, Paris on a family trip. We stayed at
the Newport Bay Hotel. (The name caught our attention when we saw it advertised.)
We saw all of the usual attractions in the first few days, and later travelled
into the city to see the world famous Eiffel Tower, the Arc de Triomphe,
Notre Dame Cathedral and the Elysee Palace. It was exhausting but very
enjoyable. But on the return home everything changed. We've been here before havent we? You see I have a dark and terrible secret. The March Hare has stowed away in my luggage, and his madness has put a curse on me. I must serve him and his guests at their tea parties every day for the rest of my life. I must tell the same story every day, (AND YOU MUST READ UT!) Ugghh! Go to go and serve that stupid hare!!!
The Round Room at The Mansion House, venue for IBAS Awards Dinner Comhghairdeachas, a Chiara, as ucht an bua a fháil leis an scéal seo sa chomórtas DAA Book Awards 2008 |

![]() |
![]() |
|
The Funfair Disaster One Friday evening, I was so excited. In school, I had heard rumours about the funfair being in town. My mum said we could go tomorrow night! That night I couldn't sleep because I was too busy thinking about the funfair. On Saturday night at seven o'clock we were at the funfair. The first thing I did was look around. I saw the big wheel, the wildmouse, the fun house, the bumper cars, the ball throwing game and the water pistols. But then duh duh duh... Everybody stopped everything. There was a massive creaking noise. It came from all the rides. "What was that?" asked everyone. A member of the staff said it was nothing, but in a quivering voice. I wondered if he was telling the truth. |
|
|
I felt a bit dizzy after going on the waltzers. "Ahhh," I yelled as a water pistol squirted me in the face, but there was no one squirting me. It was squirting by itself! As I wiped the water off my face someone flew right past me. Another one and another one! They were coming from the waltzers. The waltzers were going super fast! There was a bang and the big wheel took off down the road. People were jumping off the big wheel, but they all got squished. |
![]() |
|
Lots of people took out their mobiles and dialled 999. They all said that there was an accident. But I know that there was a little more than an accident! Finally the ambulances and police came and cleaned up the mess. Stiofán, Rang 3 |
|
![]() |
Fuair an Freya i Rang 1 duais i gComórtas Aistí Mo Pheata an scéal a scríobh sí |
|
Féile na Leabhar |
|
|
Seo scríbhneoir
John Quinn |
Bhain na páistí an-taitneamh as |
Buíochas
do Mhúinteoir Nóirín DeBúrca a d'eagraigh imeachtaí
na seachtaine
Bhí Máire Uí Dhonncha an-chabhrach freisin
|
Lily
and Esme
We were on our way to our new
home in Galway, because my father had got some "new job". Suddenly
I felt really carsick but I didn't tell my Mum or Dad because they would
just ignore me. When I stopped puking I walked back into my bedroom. It was actually very nice. If I just put my wardrobe in and painted the walls black and put up my skull-head candles it would perfect. When I had finished unpacking I went next - door to check out my new neighbours. The two old ladies were very nice and invited me in. They said their names were Lily and Esme. Esme said that I reminded her of their younger brother Albert who had died a while before. The two old ladies said that I could have a tour of the house while they made the tea. So I went out of the kitchen walked down the hallway. On my left it said "do not enter" but I couldn't resist it so I sneaked inside. In the middle of the floor there was a trap door that led to the cellar. I quickly looked around and then climbed down the ladder. I looked around in confusion. I could hear something but couldn't see anything. I felt my way to the end of the cellar where I felt a doorknob. I turned it and walked into darkness. I found a torch on the floor and there at the end of the room was a middle-aged hermit. I ran out screaming. I stumbled to the door scared that the hermit would follow me! I fell in the door where Lily and Esme stood motionless staring at the space behind me. They looked at each other and said "Albert!" I asked them who Albert was. They told me that Albert was their brother who had turned into a recluse at a very young age. Esme went back down to the cellar to check that Albert was still nice and cosy. She firmly closed the cellar's trap -door and walked back into the kitchen. Then they made us all a cup of tea and explained that Albert had always been afraid of people. Doctors had wanted to put him away into a mental hospital when their mother had died. Esme and Lily promised him that they would always take care of him. As they got older their biggest concern was that if something were to happen to them who would take care of Albert. Róisín
Nic Raois |
Ag an Trá

Lá
breá gréine a bhí ann. Bheartaigh an chlann ag dul go dhí
an trá.
Thóg na páistí buicéad agus spád le iad.
Chuir mammí an phick-nick isteach sa ciseán agus chuir daidí
an ciseán istach sa carr.
Cupla nóméd ina dhiaidh sin bhí siad ag an trá.
Rith na páistí amach ón carr.
Chuir an chlann culaith snámha air. Rith na páistí isteach
san uisce.
Chuir said uisce ar mammí agus daidí. Ansin bhí sé
am don phick-nick.
Chuir daidí cáca agus brioscaí agus ceapairí agus
uisce le ól.
Nuair a bhí gach duine ré thug daidí uachtar reoite donn
na páistí.
An sin dúirt mammí tá sé am dul abhaile.
Ceart go leor arsa na páistí agus shúl an chlann go dtí
an carr.
Aoife Ní
Ailleagáin, Rang 1, Meitheamh 2006
Someone Like Me le Rút Nic Nioclás
I know someone
just like me. She shares the same dreams and the same hopes with me.
There is just one thing different about us. She is disabled.
When she
was born, she had no arms. But even though she is disabled,
she was in the Special Olympics and she won a silver medal in the 400m race.
She looks
really different, but she's not! Inside, she's exactly the same as me.
When somebody sees my friend Emma, they think "Oh, the poor girl".
But Emma doesn't need sympathy, she's just the same as you and me.
Not only does Emma not have any arms, she also has a trace of Downs Syndrome.
Although she has Special Needs she tries not to let it show at all.
Sometimes
she feels left out. She often wonders what it would be like
to have both arms and nothing to do with Downs Syndrome.
Emma likes how she is and she said she loves being different to everyone else.
This girl is the same as all of us. Just because she is "special"
does not mean that she is not interested in the same things as all of us.
Even though Emma has a disability, she is just the same as me.

Clic anseo chun scéal
a léamh faoi History of Special Effects a rinne Lorcán agus Earnán.
|
|
![]() |
Chuaigh Rang
Ghearóid go dtí an leabharlann chun an scríbhneoir Ré
Ó Laighléis a fheiceáil
i Mí Deireadh Fómhair, 2003.
The writer talked about his books in a very entertaining fashion.
|
Dúchas Rugadh
mé in Éirinn agus tá mé i mo chónaí
inti le dhá bhliain déag anuas. Mar gheall ar seo tá
an-ghrá agam do dhúchas na tíre seo. Le Fionnuala Ní Chuinn
The Funfair (le Rang a Trí) Sticky
pink candy floss fingers Whirling
waltzers going round and round Sick
in my tummy from the frog The
bright lights could blind you I felt
a shiver when I entered the fun house The
noises are loud, |
Dúchas Is tír shean
agus saibhir í an tír seo. Ta cáil ar an dtír
seo i bhfad is i gcéin toisc go bhfuil cultúr tradisiúnta
againn. Deir an seanfhocal gur treise dúchas ná oiliuint
agus is fíor é. Tá an cultúr ina steillbheatha
cé gur fhulaing an tír seo anró agus cruatan san
am atá thart. Tá tábhacht mhór ag an spórt in Éirinn . Bunaíodh an Cumann Lúthchleas Gael in 1884 chun ár gcluichí náisiúnta a chaomhnú. Imrítear an pheil ghaelach agus an iománaíocht ar son an phléisiúir a thugann siad. Tá siad á n-imirt leis na cianta fada agus bíonn an-suim ag gach duine sna comórtais áitiula agus go mór mór sna cluichí í bpáirc an Chrócaigh. Tá an-tóir ar an rince gaelach ní amháin sa tír seo ach i measc Éireannach thar lear. Taispeántas ollmhór ab ea an Riverdance. Chruthaigh sé don domhain iomlán go raibh an rince gaelach beo agus corraitheach. Téann an damhsa agus an ceol lámh le lámh in Éirinn. Bíonn na sluaite ag fleadh ceoil na hÉireann gach bliain nó scoil shamhraidh Willie Clancy-idir óg agus aosta. Féachann gach duine ar Paddy Maloney mar Ambasadóir cultúrtha ar son na tíre seo. Tá an ceol Gaelach ina steillbheatha sna tithe tabhairne agus sna scoileanna. Bhailigh Seán ó Riada grúpa de cheoltóirí tradisiúnta le chéile. Bhunaigh sé Ceoltóirí Chualann chun ceol ár sinsir a choinneáil beo-m.sh ceol an Chearbhalláin agus na sean-chruitirí. Léirigh sé go raibh fuinneamh ag baint le ceol na hÉireann. Cé nár chuala trácht ar na Fianna ? Mhair na scéalta seo ó ghlúin go glúin,cé gur scríobhadh na scéalta sa dara haois déag. Tá aithne againn go léir ar Fhionn mac Cumhaill agus ar Chúchulainn a chosain Uladh i gcoinne saighdiúirí an Bhanríon Meadbh. Nach bhfuil cáil domhanda ar an Leabhar Ceanannais-sampla den ealaín Cheilteach. Is sampla é an leabhar seo den dúil sa léann a bhí ag ár sinsear. Tagann na mílte turasóirí go dtí an tír seo gach bliain. Ní feidír a rá go mbíonn siad ag lorg na gréine! Tagann siad anseo chun iarsmaí an tseansaoil a fheiceáil. Tá Brúigh na Bóinne chomh sean leis na Pirimídí san Eigipt. Tá páirceanna Céide í dtuaisceart Chontae Mhaigh Eo mar chruthú go raibh an fheirmeoireacht faoi lán seoil in Éirinn na cianta ó shin. Insíonn gach caisleán agus gach túr a scéal dúinn faoin saol atá thart. Tá scéal eile á nisint ag logainmneacha na hEireann. Ní féidir le náisiún a chúl a thabhairt le dúchas. Is scáthán na tíre ar an saol a bhí ag ár sinsear. Is é an dúchas a thugann féiniúlacht don tír agus don duine. Briseann an dúchas trí shúile an chait agus nach fíor an seanfhocal! Ní haon ionadh go bhfuilimid bródúil as ár dtír álainn seo. Le
Conchubhair Mac Pháidín |
|
|
|
An Míol
Mór Bíonn siad mór
is bíonn siad ramhar, Le Méabh Garrick
|
Cuairt ag an AerfortBhí an-áthas orm mar inniú mo bhreithlá agus bhí mo chlann go léir ag dul go Londain ar feadh seachtaine chun cuairt a thabhairt ar ár gcolceathrair. Bhíomar ar an mbealach go dtí an t-aerfort agus bhí sceitiminí áthais orm. Nuair a shroicheamar an t-aerfort, chuir Daidí an carr i gcarr-chlós mór agus chuamar isteach san aerfort. Bhí a lán daoine ag teacht amach agus bhí a lán daoine eile ag dul isteach. Bhí sé an-ghnóthach ar fad. Bhíomar sa scuaine chun na ticéid a thabhairt don aeróstach nuair a fuair Daidí amach nach raibh na ticéid aige. Bhí sé an-chrosta. Chuaigh sé ar ais go dtí an carr ach ní raibh siad in aon áit. Bhí siad caillte. Bhí an-díoma orainn go léir mar cheapamar nach mbeimis in an dul go Londain. Dúirt Daidí linn go seans aige ticéid nua a fháil agus dul ar eitleán eile. Bhíomar ag fanacht ar feadh tamaill. Bhí mé i mo shuí ag léamh leabhair agus bhí siopa in aice liom. Go tobann chonaic mé an popamhránaí Samantha Mumba ag dul isteach sa siopa. Lig mé béic asam "Féach ar Samantha Mumba, féach ar Samantha Mumba!" Bhí gach duine ag féachaint orm. Rith mé isteach sa siopa chun í a fheiceáil. Thosaigh mé ag caint léi agus ag cur ceisteanna uirthi. Thug sí píosa páipéir dom agus a hainm sínithe air. Ansin chuala mé mo Dhaidí ag gloch orm mar bhíomar in ann dul ar an eitleán eile. Bhí sceitiminí áthais orm. Nuair a bhí mé ar an eitleán, d'fhéach mé i mo thimpeall agus cé a bhí ar am eitleán ach Samantha Mumba! Rud iontach é go raibh na ticéid caillte againn mar anois bhí mé ar an eitleán le Samantha. Tar éis tamaill thit mé i mo chodladh agus, nuair a dhúisigh mé, cheap mé go raibh mé ag broinglóid an rud go léir, ach BHÍ SÉ FÍOR. Lá IONTACH é sin! Sinéad Ní Mhuirí
|
|
I am A flower! But what
is this? This is not
right, My petal! I am but
a stem in a vase. I am rubbish! Saileog |
|
Mo
Mhamaí
|
Shared Reading
|